Slovakije

We zitten op 10 km van Bratislava. Augustin en Jelka, twee dakloze 50-ers, hebben ons net een heerlijk sappige meloen gesneden. De vertaler, fixer en ik zitten aan een tafel in een hut, amper groot genoeg om goed en wel in rond te draaien. Maar het koppel ontvangt ons als echte gasten. Zelfs het vork waarmee we de meloen naar binnen slurpen wordt nog gauw onder de piepende waterpomp afgespoeld.

Buiten in het hoge gras liggen hun drie honden te genieten in de zon. Bij de minste beweging van een van ons schieten ze recht en blaffen ze ons omver. Zonder die ketting was ik wellicht iets lichter teruggekomen. Maar de beesten doen eigenlijk gewoon hun werk: de vreemdeling spotten en blaffen zo hard ze maar kunnen. Het lapje grond van Augustin en Jelka ligt namelijk naast een bouwterrein. De eigenaar vond het een goed idee om hen daar te laten wonen. In die kleine hut midden de verwilderde tuin leeft het koppel nu. Als een soort van levende vogelverschrikkers houden ze samen met hun drie honden een oogje in het zeil.

De twee staan weer buiten aan de waterpomp. We hebben nog een paar beelden nodig van het koppel dat staat af te wassen. We willen dat typische geluid van een waterpomp, een geluid dat ik me hoogstens van bij de boeren uit m’n geboortedorp herinner. De honden worden weer helemaal gek. Met z’n rauwe stem sist de kleine Augustin de beesten recht in hun hok. En luisteren doen ze, al was het maar tot de gastheer zich weer omdraait en verderpompt.

Bekijk de video hier.